Oostenrijk (vakantie 2026)

Dit jaar zijn we ook weel heerlijk naar Oostenrijk vertrokken voor onze jaarlijkse vakantie.
Vol goede moed hadden we onze Mini Cooper Countryman voorzien van dakdragers en een dak-koffer. Alles kon mee wat er mee moest. Het plan was om daar verschillende plekjes te bekijken maar ook zou ik aan de radio gaan en Margriet en Schoonpa Daan aan de wandel.
Bj aankomst in Oostenrijk zag je de kale bergen weer en dat gaf mij wel een heel fijn gevoel van 'Willkommen zurück in Österreich'. Het vakantie huisje was gewoon zoals geadverteerd: ruim, geschikt voor 4 personen en schoon!
De verhuurder (Roman Lang) zagen we pas in het weekend en het contact was meteen erg prettig. Hij had gelijk een paar mooie wandeltips voor Margriet een Schoonpa Daan. De Mini kon onder een carport geparkeerd worden (met de komende hete dagen wel erg prettig) of desnoods in een afsluitbare garage. De carport is ruim voldoende voor ons en de Mini kon daar prime met dakkoffer onder staan.

Helaas deden we op zaterdag (dag na aankomst) een enorm vervelende ontdekking: er lag een plasje olie onder de motor van onze witte Bengel. Dit gaf zowel Margriet als mij een erg nare bijsmaak gezien onze vorige ervaring met pech gevallen (Lees hier het verhaal). Een lokale BMW 'Mini-specialist' op nog geen 500mtr van het vakantieadres heeft op maandag een diagnose gesteld en vroeg €2250,- voor reparaties en dit zal zeker een week duren.
Zeker 5 dagen om de onderdelen binnen te krijgen en (als ik die offerte goed lees) 48 werkuren om de boel te fixen. Tegen de tijd dt de auto klaar zou zijn waren wij al lang weer thuis van vakantie, dus repareren laten we dus niet daar doen.
De ANWB opnieuw ingeschakeld (gelukkig een lidmaatschap) en die hebben uiteindelijk een leen-auto geregeld zodat we in ieder geval mobiel waren en uiteindelijk ook weer thuis konden komen.
Op moment van schrijven (29-06-'26) staat onze Witte Bengel met dakkoffer en al helaas nog in Oostenrijk in het plaatsje Sankt Johann. Dus een baalmoment met een hele grote hoofdletter "B"! Nu is het wachten tot de ANWB een vrachtwagen beschikbaar heeft/maakt om onze auto terug te halen. Op dat vlak heeft de ANWB het netjes voorelkaar, alleen het wachten...?

Maar onze vakantie: afgezien van het euvel dat we 2 dagen geen vervoer hadden hebben we toch kunnen doen wat we wilden. Margriet en Schoonpa lekker aan de wandel en ik heb 2 dagen met de radio-spullen gestoeid.
De leen-auto (dikke Volvo V60 hybride van nog geen 3 weken jong, startkilometers: 10!) bracht ons zonder gepruttel overal daar waar we heen wilden. Uiteraard hebben we ook een andere berg bekeken dan vorig jaar en zijn daar 'naar boven' gegaan met de gondel-lift. We hadden gastenkaartjes dat je éénmaal recht gaf op een gratis retourtje naar boven (en verder kortingen op andere zaken), maar die werkten niet op een één of andere manier. Dus de tickets zelf maar betalen, we wilden toch naar boven om daar de boel te zien. Waren wel dure tickets; €29,- per persoon, dus voor ons 3-en gelijk €87,- aftikken. Éénmaal boven was het uizicht gewoon adem benemend en ook weer heel anders dan de bergoppen die we vorig jaar gezien hebben. Overigens waren we door Roman (verhuurder) al gewaarschuwd voor die hoge prijs, vandaar de tip om de gastenkaartjes in te zetten.
Deze dag hebben we 'boven' in een restaurant wat gedronken en een klein rondje gelopen. Margriet wilde een stuk aan de wandel, maar voor mij was dat een no-go. (Ik ben nog steeds geen wandelaar en bovendoen had ik niet mijn stevige schoenen aan maar een paar sneakers). Dus zat er voor mij, en later voor Schoonpa Daan ook, niets anders op dan in het restuarant te wachten tot Margriet weer bij ons kwam (zo'n 2.5 uur later ofzo).
Nadat we het niet werken van de gastenkaartjes aan Roman vertelden vond hij het heel erg vervelend en heeft ons de kaartes van de kabel-baan vergoed. 

Wat voor mij toch wel weer het hoogtepunt was (letterlijk en figuurlijk), was de Großglockner Hochalpenstraße. Helaas niet met onze Mini maar met een Volvo. Buiten dit was ik ook helaas de GoPro vergeten in te pakken (stommeling!!) dus dat filmpje dat ik wilde maken zal in de toekomst nog eens gedaan moeten gaan worden. (Geeft mij wel weer een reden naar dat gebied te gaan voor een vakantie). De gastenkaartjes die we hadden heeft ons wel een korting van een paar euro op de tolprijs gegeven zodat opnieuw konden genieten. Ook al heb je deze weg al eens gereden, het is en blijft een spectaculaire route. Iedere keer zie je wat anders en geen bocht is gelijk.
Wat we dit jaar niet hadden waren de verschillende wegwerkzaamheden die er vorig jaar wel waren. Hierdoor kon je toch wat prettiger doorrijden. De leen-Volvo had geen enkele moeite om deze weg te 'nemen' en bracht ons zonder gedoe eerst naar Heiligenblut am Großglockner. Hier dachten we net als vorig jaar een lekker maaltijd te kunnen eten, maar helaas lukte dit nu niet omdat er een (basis?) school had gereserveerd. Dan maar een koud drankje en door naar de Kaiser-Franz-Josefs-Höhe al waar we wel een warme hap konden kopen. Helaas viel deze ons enorm tegen. De schnitzel was zo hard dat je er iemand serieus mee verwonden kon als je deze goed mikte bij het weggooien. Ook de bratwurst mit sauerkraut die Schoonpa Daan had was verre van topkwaliteit. Een flinke teleurstelling dus. Maar het uitzicht...?

Maar goed, toch wisselende gevoelens tijdens deze vakantie, niet alleen bij mij en Margriet (wegens de pech met onze auto en het weerzien van de bergen) maar ook bij Schoonpa Daan, die af en toe weer Tiroler muziek hoorde die hem wat heimwee (weet zo even geen andere bewoording) gaf naar zijn vrouw (nu bijna 5 jaar terug overleden Schoonmam Fien).

Ik had de verhuurder netjes gevraagd of ik met mijn radio spullen aan de gang mocht. Als onderhoudstechnicus in 2 hotellen vond Roman dit wel erg interessant. Dus gaan met die banaan euh, radio ;) .
Radio technisch gezien heb ik niet zoveel contacten gelegd als vorig jaar (78 QSO's in '25, dit jaar slechts 24 QSO's, zie kaartje links. Tip: klik met de rechtermuisknop op de kaart en kies dan 'openen in een neiuw venster'). 10 in spraak/SSB en de rest digitaal (FT8). Dus mijn voornemen om meer in SSB (laatste alinea) te doen is in die zin wel gelukt. De antenne's die ik gebruikt heb zijn voor HF de 18mtr draad + 1:9 UNUN, een 5-banden EndFed en ook de ATAS-120
Bij het voor de 2e keer opzetten van mijn mast begaf de door mij zelf-gemaakte voet (PVC bus met een stuk draadeind) het doordat ik de mast niet adequaat met scheerlijnen had gezekerd. Ik was oprecht bang dat bij het neergaan van de glasfieber mast de stroomvoorziening, die daar nog deels boven de grond zit, zou raken. Grote oplichting dat dit niet het geval was en dat er nog ruimte zat was.
6m (50MHz) bleek 'open' te zijn, net als 4m en 2m en heb eerst de 18mtr draad met 1:9 unun daarop (6m) gebruikt. Helaas zoals verwacht SWR-technisch geen succes. Een dag later heb ik de T2LT/Flowerpot antenne gebruikt en daar ging het veel beter mee. Ik had ook de FT-818 voor 2m en 70cm mee genomen en ook de Arrow-antenne maar hier kon ik niet mee uit de voeten omdat ik ook mijn Manfrotto fotostatief thuis had laten staan, maar ook omdat de antenne een 3 element op 2m is en het vermogen uit de FT-818 maximaal 6 Watt is. Tijdens de openingen op 6m hoorde ik op de FT-818 met zijn eigen rubber-duck antenne ook de verschillende FT-8 signalen, best indrukwekkend.

De terugrit van Sankt Johann naar Emmen ging vlot met de leen-Volvo. Om 6.30u reden we weg en tegen 17.30u zaten we een snack te eten in één van de 2 snackbarren in onze winkelcentrum.

Hieronder nog wat foto's van de bergen, gewoon omdat ik daar zo enorm van kan genieten.